De Zonen van Waldner

SKF 9 – Etac ‘80 1

Een belangrijke wedstrijd deze avond. Mede degradatiekandidaat Etac ‘80 1 kwam op visite in Veenendaal. Bij Etac spelen er naast de twee John’s (Jenniskens en Derksen) een oude bekende van Wilfred en Friso, Daniël Hoek. Daniël heeft ons in onze jongere jaren meerdere keren alle hoeken van de tafel laten zien bij het Top 24 toernooi. Dat beloofde dus wat voor vanavond.

Ons aller Thijs had een verjaardag dus kwam het op de schouders van Marc, Wilfred en kopman Friso neer om de punten binnen te halen. Vooraf werd er nog gestecheld over de speelvolgorde. Marc wilde een keer als C spelen en daar Wilfred altijd B is, moest Friso maar een keer als eerste spelen. Opvallend, want in de 20 jaar dat Wilfred en Friso al samen spelen is Friso nog nooit begonnen. Hij had er zelf dan ook grote twijfel bij en dit uitte zich dan ook meteen in zijn spel. Kansloos verloor hij de eerste game met 3-11 van Daniël. Friso speelt dit seizoen echter met veel zelfvertrouwen en geestelijke weerbaarheid. Hij vocht zich dan ook terug in de wedstrijd en won de tweede game knap met 12-10. Ook de derde game was een prooi voor Friso. In de vierde game leek hij het af te gaan maken, maar bij 9-9 zat het onze topper niet mee en ging de game met 9-11 naar Daniël. Terwijl Daniël in de vijfde game helemaal opleefde, was Friso’s batterij leeg. 0-1 voor Etac.

Wilfred mocht het in zijn eerste partij opnemen tegen John Jenniskens. Helaas had Wilfred deze avond ongelofelijke last van zijn onderrug. Meerdere ibuprofen en andere verdovende middelen werden er die avond gebruikt, zonder al te veel succes. De pijn uit zich vooral bij het bukken om de bal op te rapen. Gelukkig heeft hij er minder last van als hij compleet stil staat bij tafel, dus kort gezegd, hij had er weinig last van tijdens het spelen zelf. Tegenstander John heeft een beheerst en vast spel. Lastig voor Wilfred, want die moet het hebben van de fouten van de tegenstander. Wilfred bleek toch al aardig bij geleerd te hebben met zijn plank. Hij kan al veel meer druk zetten en ook de tikballen gaan steeds vaker raak en dat was maar
goed ook, want John bood sterk tegenstand. Uiteindelijk zegevierde de plank toch (11-8, 11-8 en 11-9) en was de stand weer gelijk.

Was Friso bij zijn eerste partij nerveus, omdat hij als eerste moest spelen, Marc was nog veel nerveuzer. Nee, niet om de tegenstanders of zijn percentage. Nee, er kwamen supporters van Marc kijken. Hij had zijn ouders en Jolanda zijn vrouw uitgenodigd om zijn capriolen achter de tafel te komen bewonderen. Iedereen die Marc een beetje kent, weet dat Marc helemaal niet kan presteren met publiek er bij. Hij zet dan veel te veel druk op zichzelf en zo’n druk is niet helemaal te vereenigen met Marc zijn showman style van spelen. Jolanda gaf aan dat hij de hele week al nerveus was over vanavond, dus dat beloofde niet veel goeds. Uiteindelijk heeft hij zelfs maar zijn ouders afgebeld…misschien zou het beter gaan als alleen Jolanda kwam kijken.

Het heeft helaas niet veel mogen baten. Tegen John Derksen wist Marc nog wel een game te winnen, maar zijn spel leek in de verste verte niet op zijn normale frank en vrije spel. Marc ging er wel helemaal voor, maar het kwam er vanavond niet echt uit, 1-3 voor John. Ja, the backhand king had lost his thing.

Het dubbel dan. Het dreamteam gaat dit jaar voor de 100% en maakt dan ook dankbaar gebruik van de nieuwe regel dat de vierde man wel mee mag doen met het dubbel. Na de moeilijke start tegen Tafeltennis Nijmegen, waar de winst pas met 9-11 in de vijfde set werd veilig gesteld, gaat het elke week weer wat beter.

Ook vandaag liep het erg lekker. De heren begonnen iets te ontspannen aan de partij, waardoor ze een 6-2 voorsprong nog weg wisten te geven. De tweede game werd nipt gewonnen, waarna in de derde en vierde game de show kon beginnen. Vooral Friso speelde de ene mooie bal na de andere. Backhand topspin, scherp weggekapte sliceballen en schitterende dropshots, bijna alles lukte bij deze jonge god. Nog steeds 100% dubbel dus en net zo belangrijk het was weer 2-2.

Voor Wilfred kwam nu de wedstrijd van de waarheid. In alle voorgaande partijen had hij nog nooit gewonnen van Daniël Hoek. Hij had er dan ook weinig vertrouwen in dat het met de plank wel zou lukken. Heel even twijfelde hij nog of hij toch niet beter met zijn gewone batje kon gaan spelen. Maar nee, belofte maakt schuld, dus werd het toch de plank. En wat een belangrijke beslissing bleek dit te zijn. Daniël wist zich geen raad met de harde korte noppenballen en zijn befaamde spin vond zijn weg dan ook maar mondjesmaat op tafel. Wilfred speelde een mooi afwisselend spel en was goed geconcentreerd. Met zeer overtuigende gamestanden trok Wilfred de partij naar zich toe. Het is duidelijk…de plank is here to stay!

Friso dan tegen John Derksen. Daar waar John tegen Marc’s open ballen nog lekker hard de ballen kon inslaan, is het tegen Friso’s schuifballen andere koek. Friso wint de eerste game dan ook erg makkelijk met 11-4. De tweede en derde game waren echter een stuk spannender. Deze werden dan ook eerlijk verdeeld. Friso zette in de vierde game echter weer orde op zaken en wint zo zijn eerste partij van de avond. 4-2 voor De Zonen.

Marc dan weer. Jolanda was inmiddels gearriveerd en sprak Marc bemoedigend toe. Het leek nog te werken ook. Marc zijn spel was nog steeds niet goed te noemen, maar hij legde wel een ongelofelijk doorzettingsvermogen aan de dag. John J. deed echter niet voor hem onder en zo werden de eerste twee games beide met 11-9 verdeeld. John wist in de derde en vierde game Marc zijn spel steeds beter te ontregelen. Marc wist hier geen antwoord op en kon teleurgesteld weer naast Jolanda plaats nemen. In de laatste partij tegen Daniël moest het dan maar gebeuren.

De Plank tegen John Derksen, dat beloofde weer een spannende wedstrijd te worden. John had goed uitgevogeld wat hij moest doen tegen Wilfred. Wilfred had in de eerste game dan ook veel moeite met John’s opslag en verwoestende smashes. Wilfred is echter ook niet dom en wist zijn spel weer zo aan te passen dat John’s forehand niet meer in stelling gebracht kon worden. De games bleven spannend, maar Wilfred bleef continu aan de goede kant van de score en wist zo zijn derde partij van de avond te winnen. De Plank straalde dan ook helemaal van geluk.

Een beetje van dat geluk wilde Marc ook wel hebben. Hij had Jolanda al naar huis gestuurd, want die derde partij wilde hij wel erg graag winnen. Wederom verbaasde Marc ons met goed geconcentreerd spel. Daniël speelde zelf ook een betere partij dan tegen Friso en Wilfred. Het was duidelijk dat beide spelers er op gebrand waren om deze partij te winnen. Wederom werden de meeste games met twee punten verschil beslist. In de eerste game had Marc nog weinig vat op Daniël z’n mooie spinballen, maar hoe langer de partij duurde hoe vaker de backhand blok tot scoren kwam. Uiteindelijk was het net niet voor Marc. Ondanks zijn off-day was het heel bemoedigend om te zien dat Don Marco ook op een slechte dag er volledig voor gaat. Het kan niet anders of dat gaat resultaten opleveren in de komende wedstrijden.

Friso tenslotte mocht nog aantreden tegen John Jenniskens. Wederom was de eerste game heel dik voor Friso. Tegenstanders blijken altijd erge moeite te hebben om zich aan te passen aan Friso’s spel. De tweede en derde games waren wat spannender, maar het was nooit echt in twijfel dat Friso het zesde punt binnen zou halen. Een 6-4 overwinning dus op onze naaste concurrent. Eén ding waren de Zonen van Waldner na afloop het wel over eens, onbegrijpelijk dat de mannen van Etac zo laag op de ranglijst staan.

Met deze overwinning zijn wij nu op alle teams onder ons uit gelopen. Oni en Etac staan op drie punten, terwijl Tafeltennis Nijmegen nu al zes punten achter liggen. Lijfsbehoud is nog steeds ons doel. Wij zullen er nog hard voor moeten strijden, maar na vanavond hebben wij tenminste een buffertje opgebouwd.