De Zonen van Waldner

Revanche op Frank…

Vrijdag 20 maart speelden De Zonen van Waldner de belangrijke degradatiewedstrijd tegen Tafeltennis Nijmegen 7. Voor backhand king Marc telde die avond slechts één ding: revanche nemen op Frank van de Meijden. In Nijmegen verloor Marc eerder in vijf games, waarvan de laatste met 18-16, waarna beide spelers dagenlang in een sanatorium moesten aansterken.
Maar voordat die cruciale partij zich aandiende, stonden er eerst nog andere potjes op de rol.
Thijs startte tegen voormalig SKF-er Cees van de Bovenkamp en ging helaas in drie games het schip in. Vervolgens nam Friso het op tegen Frank, en na nipt verlies in de eerste game (10-12) en een even nipte zege in de tweede (11-9) klaarde de blonde Adonis de klus toch nog eenvoudig in vier games.
Eveneens met 10-12 dolf Marc in de eerste game het onderspit tegen Sharon Rieken, een van de aardigste en – in ieder geval – de bevalligste tegenstander van De Zonen in deze competitie. Marc, normaliter zwak spelend tegen charmante opponenten van de andere sekse, dacht even een kwartier aan ‘bloemkool op een regenachtige namiddag in Ederveen’ en won prompt alsnog in vier games.
Omdat Wilfred een keer geen zin in dubbelen had, mochten Friso en Marc het weer eens samen proberen. Hoewel ze niets kunnen beginnen met elkaars spel en dus een hopeloze combinatie vormen, pakten ze een fraaie 2-0 voorsprong. Deze werd vervolgens door Cees en Frank knap teniet gedaan (2-2), maar Marc twijfelde nimmer aan een goede afloop. Friso wel. Onterecht, zo bleek, want de Waldner-boys haalden de vijfde game met 11-9 binnen.
Vergelijkbaar was het enkelspel van Friso tegen Cees; Friso verloor de eerste twee games, pakte daarna – met geluk en met moeite – de derde en vierde, maar legde het in de beslissende game toch af.
Omdat Thijs zijn dag niet had en de toch goede kansen tegen Sharon niet verzilverde, leed hij opnieuw een nederlaag in drie games. Daarmee was de tussenstand op 3-3 gekomen.
En toen was het tijd voor de partij van de dag, Marc versus Frank. En ja hoor, het werd wederom een thriller over vijf games. Marc kwam 1-0 voor, toen 1-2 achter en via 11-7 weer op 2-2. ‘Daar gaan we weer, Frank!’ glimlachte hij zijn sympathieke tegenstander toe. Deze knikte liefdevol terug en stapelde daarna meteen de ene fout op de andere! Marc kwam met 7-0 voor (!) en gaf dat natuurlijk niet meer weg: 11-5. De winnaar en verliezer keken allebei even blij: ‘We zijn even goed, dat is deze competitie gebleken. Dan is het alleen maar mooi dat je zulke partijen mag spelen’, vonden beide gladiatoren.
De Zonen stonden nu met 4-3 voor, maar verloren uiteindelijk toch met 4-6. Friso boog verrassend in vier games voor Sharon, Marc volgens verwachting voor de sterke Cees en Thijs was niet opgewassen tegen Frank.
Voor het eerst in een paar jaar was Marc de kopman van SKF 9. Leuk voor hem, maar het 4-6 verlies woog helaas zwaarder. De Zonen van Waldner zullen nog alle zeilen moeten bijzetten om handhaving in de derde klasse te bewerkstelligen…